Παραμύθι – Ο Φιλάργυρος

Μύθος Αισώπου - χρήματα, τσιγκούνης

Ένας μύθος του Αισώπου

Ένας τσιγκούνης άνθρωπος πουλά το βιος του όλο·
για να το κρύβει εύκολα, χρυσό αγοράζει βώλο.

Κι αφού τόπο επέλεξε, μεγάλο λάκκο σκάβει –
μαζί με την ψυχούλα του, εκεί το βώλο θάβει.

Για να τον βλέπει συνεχώς κει γύρω βωλοδέρνει,
μα κλέφτης που τον πρόσεξε, πάει και του τον παίρνει.

Και όταν ο φιλάργυρος κατάλαβε πως λείπει,
θρηνολογώντας, τα μαλλιά τραβούσε απ’ τη λύπη.
Άνθρωπος που τον ρώτησε κι έμαθε τι συνέβη,
αφού λιγάκι σκέφτηκε, σοφά τον συμβουλεύει:

« Φίλε μου, πάψε να θρηνείς, έλεος πια, νισάφι!
Σαν να μην το ’χες ήτανε και που ’χες το χρυσάφι…
Αντί χρυσό τα χέρια σου πέτρα στο χώμα ας χώσουν,
αφού και που ’χες το χρυσό σαν πέτρα του φερόσουν ».

Ο πλούτος χάνει κάθε αξία
αν περιπέσει σε αχρησία.

παραμύθια - βιβλίο και ρόδο

Μερικά γνωμικά και παροιμίες για τη τσιγκουνιά:

Όταν η τσιγκουνιά μπαίνει στο σπίτι, η ευτυχία βγαίνει (Κινέζικη παροιμία).

Αν θέλεις να κάνεις κάποιον πλούσιο, μην του προσθέτεις χρήματα, να του αφαιρείς επιθυμίες (Επίκουρος).

Η μεγάλη περιουσία είναι μεγάλη σκλαβιά (Σενέκας)

Είναι ανόητο να είσαι τσιγκούνης σε προχωρημένη ηλικία. Τι πιο παράλογο από έναν οδοιπόρο που αυξάνει τα αποθέματά του για το ταξίδι που πλησιάζει στο τέλος (Κικέρων).

Για να κερδίζεις λεφτά χρειάζεται ταλέντο, αλλά για να ξοδεύεις λεφτά χρειάζεται κουλτούρα (Alberto Moravia).

Τα λεφτά είναι σαν την κοπριά. Αν τα σκορπίσεις τριγύρω, κάνουν καλό. Αν τα μαζέψεις σ’ ένα σωρό, βρομάνε απαίσια ( Francis Bacon).

Είναι καθαρή τρέλα να ζεις με την επιθυμία να πεθάνεις πλούσιος (Γιουβενάλης).

Σ’ αυτή τη ζωή πρέπει να διαλέξει κανείς αν θα βγάζει λεφτά ή αν θα τα ξοδεύει. Δεν υπάρχει χρόνος και για τα δύο (Edouard Bourdet).

Τα λεφτά θα σου αγοράσουν ένα σκύλο, αλλά όχι το κούνημα της ουράς του (Josh Billings)

Ο άνθρωπος που πεθαίνει πλούσιος, πεθαίνει ατιμασμένος (Andrew Carnegie)

Ο σπόρος κι ο παράς, αν δεν σκορπιστούν δεν αυγαταίνουν (Λαϊκό, Ελλάδα)

Όσοι έχουνε πολλά λεφτά
να ‘ξερα τι τα κάνουν,
άραγε σαν ποθάνουνε -ψεύτη ντουνιά
μαζί τους θα τα πάρουν; (Μάρκος Βαμβακάρης)

Η φθήνια τρώει τον παρά και ο παράς τη φθήνια (Λαϊκό, Ελλάδα).

Απάντηση