Παραμύθι – Το Κορίτσι του Ουρανού

ινδιάνικος μύθος - κορίτσι

(Ινδιάνικος Μύθος)

Το παραμύθι αυτό έχει τις ρίζες του στην ινδιάνικη φυλή των Άλγκονς.

Ήταν μια φορά και έναν καιρό ένας μεγάλος κυνηγός, που το όνομά του ήταν Άλγκον. Σε μία από τις τακτικές βόλτες του στα μεγάλα λιβάδια, βρήκε ένα παράξενο κύκλο στο χορτάρι. Αποφάσισε να κρυφτεί σε μερικούς παρακείμενους θάμνους για να παρακολουθήσει και να μάθετει ποιος τον είχε φτιάξει.  Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα είδε ένα μεγάλο καλάθι ιτιάς με δώδεκα κόρες να κατεβαίνει από τον ουρανό. Τα κορίτσια βγήκαν και άρχισαν να παίζουν, να τραγουδούν και να χορεύουν.

Όλες ήταν παέμορφες, αλλά ο Άλγκον μαγεύτηκε από την ομορφιά της νεότερης. Σηκώθηκε και έτρεξε προς το μέρος τους, με την ελπίδα να κλέψει το κορίτσι μακριά,  αλλά όταν οι κόρες τον είδαν, πήδηξαν σαν αστραπή μέσα στο καλάθι, το οποίο πέταξε πίσω στον ουρανό.

Ο Άλγκον προσπάθησε τρεις φορές, και τρεις φορές απέτυχε. Απογοητεύτηκε και ήταν απαρηγόρητος, αλλά έκατσε και σκέφτηκε ένα σχέδιο: βρήκε μια κουφάλα δέντρου κοντά στον μυστηριώδη κύκλο, όπου ζούσε μια οικογένεια ποντίκών. Χρησιμοποιώντας κάποια μαγικά ξόρκια που είχε μάθει στα μεγάλα ταξίδια του, μεταμορφώθηκε και αυτός σε ποντικάκι και κρύφτηκε στη κουφάλα μαζί τους. Όταν έφτασε το καλάθι, ο Άλγκον και τα άλλα ποντίκια έτρεξαν μεταξύ των κοριτσιών. Τα κορίτσια τρόμαξαν και προσπαθούσαν να διώξουν τα ποντικάκια, όταν ξαφνικά ο Άλγκον ξαναέγινε άνθρωπος και άρπαξε στην αγκαλιά του το κορίτσι και έφυγε χαρούμενος μαζί της.

Την πήρε στο χωριό του, την μίλησε, τη κανάκεψε και καθώς ήταν όμορφος άντρας και δυνατός, μετά από λίγο το κορίτσι τον αγάπησε. Απέκτησαν και έναν γιο σε λίγο καιρό, αλλά η ευτυχία τους δεν κράτησε για πολύ. Το κορίτσι του ουρανού άρχισε να γίνεται μελαγχολικό καθώς της έλειπε όλο και περισσότερο το σπίτι της στα σύννεφα. Κάποια στιγμή δεν άντεξε άλλο: έφτιαξε ένα καλάθι ιτιάς και παίρνοντας το γιο της και κάποια δώρα για τους ανθρώπους της, έφυγε για τον ουρανό.

Ο Άλγκον ήταν πολύ λυπημένος – για χρόνια συνήθιζε να κάθεται στο μαγικό κύκλο και να τους περιμένει. Εν τω μεταξύ, στη χώρα του ουρανού, ο γιος του μεγάλωσε και έγινε ένας όμορφος άντρας, και κάθε μέρα ρωτούσε τη μητέρα του για τον πατέρα του. Με όλα αυτά τα ερωτήματα, το κορίτσι του ουρανού άρχισε να νοσταλγεί τον Άλγκον όλο και περισσότερο. Μια μέρα η ίδια και ο γιος της πήγαν και μίλησαν με τον αρχηγό του λαού του ουρανού. Εκείνος συμφώνησε να τους αφήσει να κατέβουν πίσω στη Γη, αλλά μόνο εάν επεστρέφαν με τον Άλγκον και κάτι χαρακτηριστικό από κάθε ζώο που ζούσε στη γη.

Ο Άλγκον ήταν τόσο χαρούμενος όταν είδε την οικογένειά του να επιστρέφει! Μόλις το κορίτσι του ουρανού του είπε τι ήθελε ο αρχηγός της, δεν έχασε χρόνο και άρχισε να συλλέγει τα δώρα. Ορισμένα από αυτά που μάζεψε ήταν: ένα νύχι από μια αρκούδα. Ένα φτερό από ένα γεράκι. Το δόντι από ένα ρακούν. Από ένα ελάφι, το κέρατό του. Από ένα άλογο την οπλή του. Και από έναν βίσσωνα το τρίχωμα του. Τα έβαλε όλα στο καλάθι της ιτιάς και, με την οικογένειά του, ανέβηκε στη χώρα του ουρανου.παραμύθια - βιβλίο και ρόδο

Εκεί, τα μοίρασε στους ανθρώπους του ουρανού και κράτησε μόνο το φτερό από το γεράκι. Βλέποντας την αγάπη μεταξύ τους, ο αρχηγός χαμογέλασε και είπε ότι θα ήταν για πάντα ελεύθεροι να ταξιδεύουν μεταξύ ουρανού και γης. Στη συνέχεια, τους μεταμόρφωσε σε πανέμορφα γεράκια και τους άφησε να πετάξουν.  Ακόμη και σήμερα οι απόγονοί τους είναι τα πιο περήφανα γεράκια, που πετούν ψηλά στα σύννεφα και χαμηλά στα δάση.

Απάντηση