Παραμύθι: Η Επιλογή του Καβαλάρη

Ένα παραμύθι για τη σοφία της ερήμου.

Συγγραφέας: Eli Meid

 

παραμύθι με καβαλάρηΜια φορά και έναν καιρό, τρία μικρόσωμα άλογα διέσχιζαν τη πανέμορφη μα τόσο αφιλόξενη για τους ανθρώπους Αραβική Έρημο.

Τo ένα είχε για αναβάτη καβαλάρη που, και μωρό που πρώτη φορά βγαίνεις από το παιδικό δωμάτιο να ήσουν, καταλάβαινες πως ήταν άνθρωπος αμαθής από ερήμους. Η στάση του σώματος, το συνεχές μουρμουρητό του, η ασταμάτητη προσπάθεια να δει μακριά μήπως και πλησίαζε η πολυπόθητη όαση, ακολουθούμενη από το γιομάτο απελπισία κατέβασμα των ώμων και το σιγανό ξεφύσημα, τον πρόδιδε. Πιο πολύ τον πρόδιδε βέβαια το κατακόκκινο χρώμα στο ξέσκεπο πρόσωπο του. Ακόμη και το άλογα του έδειχνε ανήσυχο, παρότι γέννημα – θρέμμα της ερήμου. Βλέπετε, τα ζωντανά πάντα νιώθουν το φόβο και τον εκνευρισμό.

Τα άλλα δύο άλογα κινούταν αργά κι αυτά, αλλά με πιότερη σιγουριά. Καβάλα είχαν δύο αναβάτες: έναν βεδουίνο και τη μικρή του κόρη. Πως ο βεδουίνος αυτός βρέθηκε παρέα με τον λευκό συνταξιδιώτη του είναι μια άλλη ιστορία. Ακόμη πιο όμορφη είναι η ιστορία του πως αποφάσισε να πάρει μαζί του, στο επικίνδυνο και ξαφνικό ταξίδι, τη κόρη του, που τα μάτια της ήταν πιο μαύρα κι από κάρβουνο. Μα τις ιστορίες αυτές ας τις διηγηθεί κάποιος άλλος. Γιατί η ιστορία που εμείς θα πούμε, ξεκίνησε τη πρώτη φορά που ο λευκός (αν και πιο σωστό θα ήταν να πει κανείς ο κατακόκκινος) αναβάτης, διαμαρτυρήθηκε ότι διψάει. Ο βεδουίνος του απάντησε μονολεκτικά «αργότερα» και συνέχισε το αργό του ταξίδι. Έτσι κι αλλιώς, ο μόνος ασκός με νερό βρισκόταν στη ράχη του δικού του αλόγου, δίπλα στο θυκαρισμένο γιαταγάνι του. Ο συνταξιδιώτης του, εκνευρισμένος μα ανήμπορος να κάνει οτιδήποτε, ακολούθησε. Λίγη ώρα μετά, ξαναπροσπάθησε να ζητήσει νερό, μόνο για να εισπράξει την ίδια απάντηση. Δεκάδες φορές το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε. Ο λευκός δοκίμασε παρακάλια, απειλές, ταξίματα. Μα ο βεδουίνος ατάραχος δεν άλλαζε την απάντηση του. Μόνο όταν ο ήλιος ήταν πια χαμηλά και η ζέστη έπιασε να υποχωρεί ακούστηκε καθαρή η φωνή του: «ώρα να πιούμε και να ετοιμαστούμε για τη νύχτα».

Ο λευκός αναβάτης σχεδόν σωριάστηκε, μα ανακάθισε γρήγορα και με μάτια γιομάτα προσμονή περίμενε να δροσιστεί. Με ήρεμες κινήσεις ο βεδουίνος ξεκαβαλίκεψε, βοήθησε τη κόρη του να κατέβει και τη χάιδεψε στο μαντυλοφορεμένο κεφάλι στοργικά, ρωτώντας τη με τα μάτια εάν ήταν καλά. «Διψάω πατέρα» του είπε εκείνη. Ο βεδουίνος έγνεψε με κατανόηση, μα στράφηκε στα τρία άλογα. Χωρίς να δώσει σημασία στην ανυπομονησία του λευκού που είχε γίνει πρόδηλη, πήρε παράμερα τα άλογα ένα – ένα, τα ξεσέλωσε, τα χάιδεψε και τους ψιθύρισε λίγα λόγια. Με αργές κινήσεις έβγαλε μια μεγάλη ξύλινη κούπα και τη γέμισε με νερό. Τα μάτια του λευκού ταξιδιώτη γούρλωσαν από λαχτάρα. Μα η λαχτάρα έδωσε θέση σε θυμό, σαν είδε τον βεδουίνο να προσφέρει τη ξύλινη κούπα στο πρώτο άλογο. Ο θυμός του ξεχείλιζε όσο ο βεδουίνος ξαναγέμιζε τη κούπα και τη πρόσφερε και στα δύο άλλα άλογα, που τη δέχτηκαν χλιμιντρίζοντας απαλά, με ευγνωμοσύνη. Αποσβολωμένος είδε μετά τον βεδουίνο να βγάζει μια μικρή ασημένια κουπίτσα, σα μεγάλη δακτυλήθρα του φάνηκε, να της ρίχνει λίγες σταγόνες νερό και να πίνει. Ύστερα να τη γεμίζει για τη κόρη του, που τη στράγγιξε αδιαμαρτύρητα και τέλος να τη προσφέρει και σε αυτόν. Ήπιε με μια γουλιά και αμέσως απαίτησε «κι άλλο!». Ο βεδουίνος, σαν να μη τον άκουσε, ξαναγέμισε τη μικρή κούπα, πλησίασε τα άλογα και έριξε λίγες στάλες στο μέτωπο του καθενός. Ύστερα μάζεψε τις κούπες και έκατσε να ξαποστάσει.

«Είσαι τρελός άνθρωπε μου;» έσκουξε ο λευκός. «Δώσε μου κι άλλο νερό!»

Ο βεδουίνος ούτε που τον κοίταξε.

«Μα είναι δυνατόν να δίνεις πιότερο στα άλογα και όχι σε εμένα; Ούτε καν στο παιδί σου κακούργε; Μα τι άνθρωπος είσαι εσύ;»

Στην αναφορά στη κόρη του ο βεδουίνος σήκωσε το βλέμμα. Η ματιά του άλλαξε από απαξίωση σε αγάπη, καθώς πλανήθηκε από τον συνταξιδιώτη στην αμίλητη παιδούλα.

«Ο δρόμος είναι μακρύς και τα νερό λίγο» είπε τονίζοντας τις λέξεις. «Αν δεν τα καταφέρουν τα άλογα, κανείς μας δεν θα τα καταφέρει. Και τώρα σιωπή – η νύχτα είναι μικρή και με το που χαράξει ξεκινάμε».

Απάντηση